VOJVODA I UPRAVNIK GRADA KOJI JE ZBOG VERE UŠAO U SUKOB SA CAREM: Danas je Sveti velikomučenik Teodor Stratilat!

Srpska pravoslavna crkva 21. juna proslavlja Svetog velikomučenika Teodora Stratilata, hrišćanskog svetitelja i jednog od najpoštovanijih vojničkih svetaca u pravoslavnoj tradiciji.

Sveti Teodor Stratilat bio je rimski vojvoda u vojsci cara Likiniја i upravnik grada Iraklije. U vremenu kada je rimska vlast progonila hrišćane, Teodor je ostao veran svojoj veri u Hrista, zbog čega je došao u otvoren sukob sa carem.

Njegova hrabrost i ispovedanje hrišćanstva doveli su ga do teškog stradanja i mučeničke smrti.

Predanje ga pamti kao čoveka izuzetne duhovne snage, koji je uništavao paganske idole od zlata i srebra, a njihov materijal delio siromašnima. Svojim delovanjem mnoge je priveo hrišćanskoj veri, ne ustručavajući se da i samog cara Likiniја pozove da napusti idolopoklonstvo i prihvati Hristovo učenje.

Zbog svoje vere bio je surovo mučen. Predanje svedoči da je bio šiban sa stotinama udaraca po leđima i stomaku, potom razapet na krst, gađan strelama, i na kraju posečen mačem.

Tokom celog stradanja, kako se u crkvenom predanju navodi, neprestano je uznosio molitvu: „Slava Tebi, Bože moj, slava ti!“

Sveti Teodor je postradao 8. februara 319. godine u gradu Irakliji. Smatra se zaštitnikom vojnika, koji mu se kroz vekove obraćaju za pomoć i zaštitu u borbama i iskušenjima. Njegove svete mošti prenete su iz Evhaita u Carigrad i položene u crkvi Vlaherni, gde su bile predmet velikog poštovanja i hodočašća.

Pored 21. februara, kada se praznuje njegov spomen, 21. juna po gregorijanskom kalendaru obeležava se i prenos njegovih moštiju iz Iraklije u Evhaitu.

U predanju se čuva i zaveštanje koje je Sveti Teodor ostavio svom sluzi Varu, da njegovo telo bude sahranjeno u Evhaiti, na imanju njegovih predaka. Brojna svedočanstva crkvenih pisaca, među kojima i Svetog Anastasija Sinajskog, govore o poštovanju koje je ovaj svetitelj imao kroz vekove, kao i o čudesnim znamenjima vezanim za mesta posvećena njegovom imenu.

Njegovo vreme na čelu Crkve obeležile su velike političke i verske borbe.

I pored teških pretnji i mučenja, nije želeo da se odrekne Hrista, zbog čega je surovo prebijen i bačen u tamnicu.

Njegove pouke ostale su sačuvane do danas kao podsetnik na značaj duhovne discipline i poslušnosti Crkvi.

Nakon smrti roditelja, Visarion je celokupno naslodstvo razdelio siromašnima i odrekao se svega što ga je vezivalo za ovaj svet.