Iz Gaze je stigla vest o stradanju Maise Daoud i njene ćerke Meri, koje su poginule kada je njihov dom pogođen iz vazduha. Njihovo stradanje duboko je potreslo hrišćansku zajednicu, posebno jer su tokom rata pomagale parohijanima i raseljenim ljudima koji su utočište pronašli u crkvi.
Jerusalimska patrijaršija oprostila se od mučenica Maise Daoud i njene ćerke Meri, navodeći da su poginule kada je njihov dom u Gazi pogođen iz vazduha. U saopštenju je upućena molitva za pokoj njihovih duša i utehu njihovoj porodici, kao i za sve koji su u Gazi ostali bez svojih najbližih.
Pomagale ljudima koji su utočište pronašli u crkvi
O njihovom životu tokom rata svedoči i saopštenje Višeg predsedničkog komiteta za crkvena pitanja Palestine. U njemu se navodi da su Maisa i Meri pomagale parohijanima i raseljenim ljudima koji su utočište pronašli u Crkvi Svete Porodice u Gazi, pružajući im podršku u teškim humanitarnim okolnostima.
I same su jedno vreme boravile u tom crkvenom skloništu, pre nego što su se preselile u iznajmljeni stan. Pokušavale su da nastave život uprkos ratu, strahu i neizvesnosti koji su postali deo njihove svakodnevice. U tom domu stradale su u vazdušnom napadu.
Njihova priča posebno potresa. Dok su tokom rata pomagale ljudima koji su ostali bez sigurnosti i utočišta, same su stradale u bombardovanju.
U Crkvi Svetog Porfirija služeno opelo
Od Maise i Meri oprostili su se porodica, prijatelji i članovi hrišćanske zajednice u Gazi. Opelo je služeno u Crkvi Svetog Porfirija, drevnom pravoslavnom hramu u Starom gradu Gaze.
Opelo su služili metropolit Aleksije, patrijaršijski namesnik u Gazi, i arhimandrit Silas, paroh Crkve Svetog Porfirija. Uzdizane su molitve i pevale pogrebne himne, dok su se okupljeni molili za pokoj stradalih.
Posle opela, kovčezi su izneti iz hrama, a Maisa i Meri ispraćene su na mesto počinka. Među okupljenima bili su njihovi rođaci, prijatelji i pripadnici hrišćanske zajednice, ali i muslimani koji su došli da im odaju poslednju počast.
Jerusalimska patrijaršija ih nazvala mučenicama
U svom zvaničnom saopštenju Jerusalimska patrijaršija Maisu i Meri nazvala je mučenicama i izrazila saučešće njihovoj porodici i bližnjima. U molitvi za pokoj njihovih duša istaknuta je nada u Vaskrsenje i molba Gospodu da im podari pokoj „tamo gde nema bola ni uzdisanja“.
Patrijaršija je istovremeno uputila molitvu za sve stanovnike Gaze, za ranjene, ožalošćene i one koji svakodnevno strahuju za živote svojih najbližih.
U pravoslavnoj veri telesna smrt nije konačni kraj ljudskog postojanja. Hrišćani veruju u Vaskrsenje mrtvih i život budućeg veka, zbog čega se upokojeni poveravaju Božjoj milosti i ljubavi. Zato Crkva za preminule ne govori kao o onima koji su nestali, već se moli za pokoj njihovih duša i iščekuje ispunjenje Hristovog obećanja o Vaskrsenju.
Maisa i Meri ispraćene su iz Crkve Svetog Porfirija uz molitve i pogrebne himne. Njihova dela ljubavi prema bližnjima ostaju svedočanstvo života koji su delile sa svojom zajednicom, dok ih Crkva poverava Gospodu i moli se za pokoj njihovih duša i njihovo učešće u Vaskrsenju.
Večan im pomen i Carstvo nebesko.
BONUS VIDEO
U izjavi saučešća upućenoj porodici Knežević nema lakih uteha ni objašnjenja za prerani odlazak deteta, već tiho saosećanje i priziv vere u trenutku kada bol prevazilazi svaku ljudsku meru.
Smrt Marije Belečiju i njene trinaestogodišnje ćerke Izabele potresla je Italiju, a opelo je otvorilo teško pitanje pravoslavnog odnosa prema grehu, odgovornosti i Božijem milosrđu.
Protojerej Mihail Bregvadze tvrdi da je odluka povezana sa okolnostima smrti, dok majka pokojnice odbacuje njegove navode i traži da se ne iznose nepotvrđene tvrdnje o ovoj porodičnoj tragediji.
Jeromonah Nazarije Basilaja poručuje da Crkva ne sme da zaboravi stradanje monaštva i pozvao je na molitvu da se progon i nasilje nad hrišćanima više nikada ne ponove.
POGLEDAJTE JOŠ:
KOME BI SVE TREBALO DA PALIMO SVEĆE: Starac Pajsije podseća na one koje često zaboravimo kada krenemo u crkvu s voštanicom u ruci
„VUČIĆ IMA PODRŠKU TRAMPA, FICA I PUTINA“ Saša Milanović o važnim stavkama za razvoj Srbije – ovo građani moraju da imaju na umu kada budu glasali 25. oktobra!
„TO NISU KRVAVE, VEĆ VREDNE I DOBRE RUKE DOMAĆINA SRBIJE“: Moćna poruka Aleksandra Vučića na kraju skupa: Sve ispod 50 odsto nije uspeh!