Prelomni trenutak dolazi 16. aprila 1957. godine, kada prima monaški čin u hramu Svetog Aleksandra Nevskog u Tbilisiju. Dobija ime Ilija, u čast Svetog proroka, a čin mu daje episkop Zinovi (Mažuga), koji mu je tada predskazao buduću patrijarašku službu. Samo dva dana kasnije rukopoložen je u čin jerođakona, a 1959. godine i u čin jeromonaha, rukom moskovskog patrijarha Aleksije I.
Godine kada je vera čuvana u tišini
Njegov uspon u crkvenoj službi nije bio brz zbog lične ambicije, već zbog potrebe Crkve. Nakon povratka u Gruziju, služio je kao sveštenik u Batumiju, a ubrzo je uzdignut u čin igumana, pa potom i arhimandrita. Već 1963. godine postaje episkop Šemokmeda i vikar patrijarha Jefrem II, čime njegova arhijerejska služba zaista počinje.
Posebno značajan period u njegovom životu bio je kada je bio rektor Mchetske duhovne seminarije – od 1963. do 1972. godine. U vremenu kada je Crkva u Sovjetskom Savezu bila potisnuta, ova škola je bila jedini rasadnik budućih sveštenika u Gruziji. Upravo tu se pokazala njegova sposobnost da sačuva kontinuitet predanja u uslovima koji nisu bili naklonjeni veri.
Između sukoba i pomirenja
Kao episkop Suhumija i Abhazije, a potom i mitropolit, suočio se sa složenim međunacionalnim i političkim situacijama. Čak i u teškim trenucima ostao je dosledan stavu da Crkva ne sme biti glas podele. Ljude iz Abhazije i Osetije nazivao je braćom, čak i kada je opasnost od oružanih sukoba bila realna. Njegova pastirska odgovornost uvek je bila iznad dnevne politike.
Nakon smrti patrijarha David V 1977. godine, najpre je imenovan za čuvara patrijaraškog trona, a 23. decembra iste godine izabran je za patrijarha sve Gruzije. Njegov izbor označio je početak jedne epohe.
Preporod koji je promenio jednu naciju
Pod njegovim vođstvom dogodio se snažan preporod pravoslavlja u Gruziji. Osamdesetih godina, u vremenu kada je javni život bio pod jakom ideološkom kontrolom, obnovljeni su hramovi i manastiri, a vera je ponovo dobila vidljivo mesto u životu naroda. Njegova reč imala je težinu i u crkvenim i u društvenim pitanjima. Od 1989. godine više puta je posredovao između sukobljenih političkih strana, nastojeći da očuva mir i jedinstvo.
Iako je delovao i na međunarodnom planu, kao predsednik Svetskog saveta crkava (1978–1983), kasnije je, zajedno sa Gruzijskom pravoslavnom crkvom, doneo odluku o povlačenju iz te organizacije 1997. godine, vodeći računa o identitetu i predanju svoje Crkve.
Pastir koji je krštavao hiljade i okupljao narod
Njegova služba bila je obeležena i ličnim iskušenjima. Operacija srca 2008. godine u Nemačkoj bila je jedan od težih momenata, ali se i tada vratio službi sa istom posvećenošću. Ostao je aktivan i u poznim godinama – krštavao je hiljade vernika, među njima i oko hiljadu ljudi u Adžariji 2013. godine, pokazujući da pastirska briga ne poznaje granice umora.
Nasleđe koje nadilazi generacije
Njegov život bio je spoj molitve, odgovornosti i tihe istrajnosti. Nije pripadao generaciji koja je imala lak put, ali je pripadao onima koji su znali kako da narod provedu kroz teško vreme bez gubitka duhovnog pravaca.
Njegovo upokojenje ostavlja osećaj praznine koji nije lako ispuniti, ali iza njega ostaje Crkva koja je, zahvaljujući njegovom trudu i ljubavi prema narodu, obnovljena, osnažena i čvrsto ukorenjena u predanju.
Sećanje na patrijarha Iliju II neće biti samo deo istorije, već živo svedočanstvo da čovek koji nosi veru bez kolebanja može ostaviti trajan trag u životu celog pokolenja.
Vernici iz Rusije, Belorusije i Ukrajine dobijaju stalno mesto bogosluženja u Emiratima, uz punu saglasnost Antiohijske patrijaršije, pod čijom jurisdikcijom se nalazi ova teritorija.
Njegovo Blaženstvo prebačeno u Medicinski centar Kavkaza nakon iznenadnog pogoršanja stanja; Patrijaršija poziva narod na molitve dok lekari nastavljaju praćenje, a svet s nestrpljenjem čeka nove informacije.
Patrijarh Ilija II je prethodne noći primljen na odeljenje intenzivne nege u Tbilisiju, zbog pogoršanja zdravstvenog stanja.
Gruzijska pravoslavna crkva, pod njegovim čvrstim vođstvom, tokom pandemije nije zatvarala crkve, nije prekidala bogosluženja, a ulice su bile osvećivane svetom vodom.
POGLEDAJTE JOŠ:
NJEGOVOM KRVLJU MAZALI SU SE BOLESNI I TAKO ISCELJIVALI: Danas slavimo Svetog mučenika Konona Isavrijskog!
HOROSKOP ZA SREDU 18. MART: Ribe ulaze u tajnu vezu, Vodolije upoznaju zanimljivog Lava!
PREDVIDEO KORONU, A NJEGOVO POSLEDNJE PREDSKAZANJE BUDI JEZU! Patrijarh Ilija II bio je poznat kao duhovni prorok našeg vremena – UPOKOJIO SE U 93. GODINI!