NIKAD ZABORAVLJENI: Bojnik se poklonio žrtvama pustorečkog masakra, vladika Arsenije služio pomen

U okviru državne manifestacije obeležavanja 84. godišnjice stradanja nevinih stanovnika Bojnika i Dragovca, pobijenih od strane bugarskih okupacionih vlasti, mitropolit niški Arsenije posetio je 1 bojničku varoš. Nakon sastanka u zgradi opštine Bojnik, formirana je povorka koja se uputila ka Memorijalnom kompleksu „17. februar“, nedaleko od centra grada. Kod spomenika nevinim žrtvama služen je pomen, uz sasluženje sveštenstva Arhijerejskog namesništva jablaničkog.

Sabrani narod odao poštu precima

Pomen je služen u prisustvu velikog broja naroda, a loši vremenski uslovi nisu sprečili okupljene da odaju poštu precima. Među prisutnima bili su državni sekretar pri Ministarstvu za rad, zapošljavanje, boračka i socijalna pitanja Zoran Antić, predstavnici Vojske Srbije, lokalni i regionalni predstavnici civilnih vlasti, kao i brojni meštani, uključujući potomke pustorečkih mučenika.

Nakon pomena usledilo je svečano polaganje venaca.

Sećanje i opraštanje u duhu pravoslavlja

Tokom kulturno-umetničkog programa, prisutnima su se obratili zamenik predsednika opštine Bojnik Dejan Stojanović i državni sekretar Zoran Antić, podsećajući da je stradanje u Bojniku i Dragovcu, u odnosu na broj stanovnika, odmah iza masakra u Prebilovci, jednog od najvećih zločina nad srpskim stanovništvom jednog mesta u Drugom svetskom ratu.

Govornici su istakli značaj sećanja i opraštanja: sećanje na stradale ne znači zadržavanje mržnje, već očuvanje istine i poštovanje prema nevinoj žrtvi. Poruka okupljenima bila je da se svesno gradi kolektivna svest o prošlosti, u duhu pravoslavne tradicije i nacionalnog pamćenja.

Molitveno sećanje na pustorečke mučenike još jednom je potvrdilo da narod koji pamti svoje žrtve ne zaboravlja, već jača temelje za buduće generacije.

Godinu dana posle masakra koji je potresao Crnu Goru, liturgija i molitveno sećanje u drevnoj svetinji postali su mesto sabranja bola, vere i opomene da se zlo ne prećutkuje.

Od dečaka koji se suprotstavio zabrani posta do arhijereja sa najdužim stažom u Srpskoj pravoslavnoj crkvi – podizao je hramove tamo gde ih nije bilo, vratio mošti Svetog vladike Nikolaja u otadžbinu i ostavio delo koje i danas živi.

U Beogradu se upokojila Mirjana Šakota, žena koja nije tražila slavu, ali je zauvek zadužila srpsku kulturu, Crkvu i pamćenje jednog naroda.

Na Keju žrtava Racije obeležena je godišnjica Pogroma iz 1942. godine uz snažne poruke patrijarha Porfirija da se zlo rađa tamo gde nestane Boga i pamćenja.