NAPUSTIO JE DOM ZBOG PROGONA, A POSTAO JEDAN OD NAJBLIŽIH SARADNIKA SVETOG PAVLA: Danas je praznik posvećen Svetom apostolu Akili

Srpska pravoslavna crkva 27. jula proslavlja Svetog apostola Akilu, jednog od Sedamdesetorice apostola i bliskog saradnika Svetog apostola Pavla. Njegov život svedoči o nepokolebljivoj veri, spremnosti na žrtvu i revnosnom služenju Hristu, zbog čega zauzima posebno mesto u istoriji rane Crkve.

Sveti Akila bio je Jevrejin koji je sa svojom suprugom Priskilom najpre živeo u Italiji. Kada je rimski car Klaudije naredio progon Jevreja iz Rima i drugih delova Italije, supružnici su se preselili u Korint. Upravo tamo upoznali su Svetog apostola Pavla, koji je jedno vreme boravio u njihovom domu.

Tokom zajedničkog života i rada, Akila i Priskila primili su hrišćansku veru i krštenje. Njihov dom ubrzo je postao mesto okupljanja prvih hrišćana, pa se u Novom zavetu pominje kao domaća crkva. Sveti apostol Pavle u svojim poslanicama sa velikom zahvalnošću govori o ovom bračnom paru, nazivajući ih svojim pomoćnicima u Hristu Isusu.

Vođeni iskrenom ljubavlju prema Jevanđelju, Akila i Priskila pratili su apostola Pavla do Efesa, gde su mu pomagali u propovedanju Hristove nauke. Njihova odanost bila je toliko velika da je Pavle zapisao kako su zbog njega bili spremni da polože i sopstveni život, zbog čega im, kako kaže, ne zahvaljuje samo on, već i mnoge hrišćanske zajednice.

Po prestanku progona vratili su se u Rim, ali su kasnije ponovo boravili u Efesu, gde su nastavili da služe Crkvi. Njihov primer pokazuje da su prva hrišćanska domaćinstva bila ne samo porodični domovi već i mesta molitve, pouke i okupljanja vernika.

Crkveno predanje svedoči da je Sveti Akila kasnije postavljen za episkopa. Revnosno je propovedao Hristovu veru, krštavao mnoge ljude, osnivao crkvene zajednice, postavljao sveštenike i neumorno širio Jevanđelje. Njegov život bio je ispunjen misionarskim radom i brigom za duhovni napredak vernog naroda.

Zbog svoje vere i propovedanja Hrista pretrpeo je mučeničku smrt od neznabožaca koji su se protivili širenju hrišćanstva. Crkva ga zato poštuje ne samo kao apostola već i kao mučenika koji je do kraja ostao veran Gospodu.

Spomen Svetog apostola Akile podseća vernike da se Hristu može služiti i kroz svakodnevni život, gostoprimstvo, zajedništvo i spremnost da se pomogne drugima. Njegov primer, zajedno sa primerom Svete Priskile, ostaje svedočanstvo da su vera, ljubav i istrajnost temelj na kojem se gradi život u Hristu.

Sveti Leontije i još 44 mučenika iz Nikopolja pokazali su da vera može biti jača od straha, mučenja i pretnje smrću.

Sećanje na događaj iz Halkidona 451. godine, kada je preko njenih moštiju, prema crkvenom predanju, potvrđeno učenje Pravoslavne crkve o dve prirode Gospoda Isusa Hrista.

Dvojica mučenika iz vremena cara Trajana, koji su suočeni sa smrću pokazali da vera za njih nije bila samo reč, već životno opredeljenje.

Njegovo ime povezano je sa najvažnijim događajima iz biblijske istorije, a posebno sa blagovešću koju je doneo Presvetoj Bogorodici o rođenju Gospoda Isusa Hrista.