TUŽAN ODLAZAK IKONE POZORIŠTA! Umrla Zrinka Kolak Fabijan!

U ponedeljak je u 77. godini preminula Zrinka Kolak Fabijan, dramska umetnica i penzionisana prvakinja riječkog HNK Ivana pl. Zajca. Bila je jedna od najznačajnijih nosilaca dramskog repertoara ovog pozorišta, a svojim upečatljivim glumačkim ostvarenjima trajno je obogatila riječku pozorišnu scenu, piše kanal-ri.hr. Tokom 32 godine kontinuiranog umetničkog rada u „Zajcu“ ostvarila je niz nezaboravnih uloga koje će ostati upamćene u kolektivnom sećanju publike, saopšteno je iz Hrvatskog narodnog kazališta Ivana pl. Zajca.

Rođena u Vukovaru, a kasnije sa stalnom adresom u Rijeci, već po dolasku u riječko pozorište, odnosno u ansambl Hrvatske drame 1972. godine, osvojila je publiku i kritiku svojim talentom i upečatljivom glumačkom pojavom. Već 1975. dobila je prvu nagradu – priznanje Udruženja dramskih umetnika Hrvatske, a godinu dana kasnije i Diplomom za popularnost Večernjeg lista. Kroz brojne uloge, kako glavne tako i epizodne, od Solange u predstavi „Sluškinje“ 1984. godine do Tilde u komadu „Velika Tilda“ iz 2000, za koju je nagrađena Nagradom hrvatskog glumišta za najbolju žensku ulogu, Zrinka Kolak Fabijan potvrdila se kao vrhunska pozorišna glumica.

Kako se navodi u saopštenju, mnogi kritičari su tokom više od tri decenije njenog prisustva na sceni isticali njenu glumačku maestralnost. Dr Darko Gašparović, koji je izbliza pratio njenu karijeru, zapisao je da je bila umetnica koja je u svakom trenutku precizno kontrolisala scenski prostor i umešno gradila odnos sa partnerima na sceni, zbog čega je mogla da odgovori na svaku nepredviđenu situaciju u predstavi. Takođe je isticao da nije bila ograničena određenim glumačkim tipom, već je sa jednakim uspehom tumačila komične, dramske i groteskne likove, bez obzira na to da li je igrala naslovne ili manje uloge.

Zrinka Kolak Fabijan diplomirala je na Akademiji dramske umetnosti u Zagrebu, a u Rijeku je stigla u aprilu 1972. godine kao stipendistkinja tadašnjeg Narodnog kazališta Ivana Zajca, zajedno sa još sedmoro kolega iz klase Georgija Para. Tokom godina mnogi iz te generacije napustili su ansambl, ali je ona ostala među retkima koji su ostali verni „Zajcu“ i Rijeci, gde je izgradila i profesionalni i privatni život.

BOGDAN DIKLIĆ IMAO SRČANI UDAR NA SCENI! Jedva ostao živ, detalje priznao tek na dodeli nagrada!

Tokom karijere ostvarila je brojne upečatljive uloge u predstavama različitih žanrova i epoha. Publika će je pamtiti kao Lucienne u „Bubi u uhu“, Lukreciju u komadu „Lukrecija iliti Ždero“, temperamentnu Gianninu u „Lepezi ili žventuli“, Solange u Genetovim „Sluškinjama“, Antušu u „Klupku“, Majku Ubu u „Kralju Ubuju“, Karmelu u „Duhima“, Tildu u „Velikoj Tildi“, kao i Julišku u predstavi „Komšiluk naglavačke“.

U predstavi „Vježbanje života“ iz 1990. godine uspešno je tumačila lik Antonije Despot, skromne primorske žene i majke. Ovoj ulozi vratila se i 2020. godine u predstavi „Vježbanje života – drugi put“, nakon duže pauze i odlaska u penziju. Tada je u delimično autobiografskom nastupu spojila svoje životno iskustvo u Rijeci sa tragedijom rodnog Vukovara tokom Domovinskog rata.

Godine 2004. napustila je riječki HNK i preuzela funkciju direktorke Gradskog kazališta lutaka u Rijeci, gde je uspešno radila narednih dvanaest godina. Takođe je predavala na Akademiji primenjenih umetnosti Univerziteta u Rijeci. Prošle godine dobila je i Nagradu grada Rijeke za životno delo.

BONUS VIDEO: